Przejdź do treści

Darmowy korepetytor AI od Jane Street. Uczy pytaniami i nie wierzy na słowo

Adam Marzec
Biała karta z tytułem MAPA UMIEJETNOSCI i trzema paskami poziomów 4/5, 2/5 i 1/5, obok pola REPOZYTORIUM janestreet/agent_skills, LICENCJA MIT 0 zł i MECHANIKA diagnoza mapa 0-5 egzamin, w tle h1 Darmowy korepetytor AI od Jane Street i pieczątka NEWS 12 LISTOPADA

Fundusz inwestycyjny Jane Street, znany z handlu algorytmami i twardych rekrutacji, opublikował 3 listopada repozytorium agent_skills: kolekcję umiejętności dla agentów AI. Składa się na razie z jednej pozycji, sokratejskiego korepetytora, czyli pliku instrukcji o objętości około 5 KB, który zamienia model językowy w surowego nauczyciela. Korepetytor najpierw sprawdza, co już wiesz, potem prowadzi cię pytaniami, broni się przed dawaniem gotowych odpowiedzi, a poziomy uznaje dopiero, gdy udowodnisz je zadaniem. Sam skil jest darmowy na licencji MIT. Opisuję go na podstawie plików repozytorium i dyskusji użytkowników z odczytem z 12 listopada 2026, bez testów na własnym koncie.

Sygnał był silny: wątek na Hacker News zebrał 543 punkty i 48 komentarzy, a repozytorium do 12 listopada urosło do 7 462 gwiazdek i 492 forków. Ciekawsze od liczb jest to, kto to opublikował. Nie startup sprzedający kursy, tylko fundusz quantowy, którego głównym produktem są modele predykcyjne rynku. Komentarze na HN ujęły to bez ogródek: gwiazdki spływają „bo to Jane Street”, a nie dlatego, że metoda sokratejska jest nowa.

Najważniejsze informacje

CoSzczegóły
Repozytoriumjanestreet/agent_skills: 7 462 gwiazdek, 492 forki (odczyt 12.11.2026)
ZawartośćJeden skil, socratic-tutor: plik SKILL.md o objętości ok. 5 KB
Licencja i cenaMIT, 0 zł; płacisz tylko za dostęp do modelu AI
WymaganiaAgent ze wsparciem SKILL.md (Claude Code, aplikacja Claude) albo dowolny chatbot
MechanikaDiagnoza, mapa subskili 0-5, jedno pytanie naraz, przegląd rozłożony w czasie, egzamin końcowy
Frazy wywołujące„teach me”, „tutor me”, „quiz me”, „drill me”, „help me master”
JęzykInstrukcja po angielsku; język odpowiedzi zależy od modelu i twojego pytania

Jak działa sokratejski korepetytor

Plik zaczyna od zabezpieczenia przed fałszywym startem. Skil włącza się dopiero, gdy wyraźnie prosisz o naukę, kwiz albo trening do mistrzostwa; zwykłe „wyjaśnij mi X” ma zostać zwykłą odpowiedzią, bo fałszywy start kosztuje użytkownika niechciany quiz. Właściwa sesja otwiera się diagnozą: temat rozbijany jest na 4 do 10 konkretnych subskili, a korepetytor zadaje od 3 do 5 pytań, od łatwych po trudne, żeby ustalić punkt startu w każdym z nich. Dopiero potem pokazuje mapę umiejętności, w której każdy subskil ma poziom od zera do piątki: zera to „nie wiem, że nie wiem”, trójka to radzenie sobie z pomocą, a piątka to umiejętność uczenia innych i obsługa przypadków brzegowych.

Temat: SQL      ogólnie: #### 42%
selekcja  [######....] 3/5 fokus
złączenia [####......] 2/5
indeksy   [#.........] 1/5

To ilustracja formatu z pliku SKILL.md, wypełniona przykładowym tematem i skrócona do szerokości ekranu; po każdej zmianie poziomu korepetytor renderuje mapę od nowa.

Po diagnozie zaczyna się pętla nauczania i tu skil jest nieugięty. Jedno pytanie na wiadomość, bez podpowiedzi i bez czekających przykładów odpowiedzi tuż po pytaniu. Preferowane zadania wymuszają myślenie: przewidzisz wynik, wyjaśnisz dlaczego, znajdziesz wadę w przekonującym, ale błędnym twierdzeniu albo przeniesiesz pomysł na nowy przypadek. Tam, gdzie agent ma narzędzia, skil każe ustawiać ćwiczenia praktyczne w stylu „napisz zapytanie, które…” albo „przewidź, co wypisze ten kod”, i sprawdza realny wynik pracy, nie jej opis z głowy. Gdy odpowiesz źle, korepetytor nie podaje odpowiedzi. Zadaje węższe pytanie, które ujawnia sprzeczność w twoim rozumowaniu, i dopiero po dwóch lub trzech nieudanych próbach wyjaśnia wprost, po czym natychmiast sprawdza ten sam pomysł z innego kąta. Wyjaśnienia mają być krótkie, kilka zdań, i tylko dla materiału naprawdę nowego, którego użytkownik nie wydeduje sam. Poprawna odpowiedź też nie zamyka tematu: od czasu do czasu model ma zagrać adwokata diabła i dopytać, czy na pewno, bo poprawna odpowiedź ma przetrwać presję.

Oceny są zasłużone, nie darowane. Poziom podnosi się dopiero po dwóch lub więcej niezależnych sprawdzeniach, z których co najmniej jedno musi być wywołaniem z pamięci, nie odpowiedzią tuż po wskazówce. Mętna albo częściowo poprawna odpowiedź nie liczy się jako poprawna, a skil nie przypisuje ci żadnego wniosku, którego sam nie wypowiedziałeś. Co jakiś czas, bez zapowiedzi, wracają pytania ze starszych subskili; porażka w takim przeglądzie zdejmuje poziom i cofa cię do nauki. Piątka wymaga przypadku brzegowego lub pytania adwersarialnego plus wyjaśnienia na tyle jasnego, żeby korepetytor ufał, że umiesz uczyć innych. Kurs kończy się dopiero, gdy wszystkie subskile dojdą do poziomu docelowego, domyślnie czwartego: wtedy przychodzi egzamin mieszający wszystko, z co najmniej jednym pytaniem na subskil i jednym problemem integracyjnym. Zdany egzamin pokazuje mapę końcową i listę najsłabszych obszarów, niezdany wraca do pętli.

Na koniec plik stawia model jedno twarde wymaganie: zakaz pochlebstw, bo odmowa w stylu „niezupełnie, dlaczego miałoby tak być” ma bić zachętę „dobra próba”. Tuż obok jest krótka lista komend, które działają w każdej chwili: „show progress” renderuje mapę, „harder” i „easier” korygują trudność, „just tell me” jednorazowo wyłącza tryb sokratejski dla aktualnego pytania, a „save state” zwraca kompaktowy blok z tematem, poziomami i notatkami o błędnych przekonaniach, który wklejasz w nową sesję, żeby wrócić tam, gdzie skończyłeś. Ostatnia sztuczka robi różnicę przy realnej nauce, bo postęp nie znika po zamknięciu okna czatu.

Jak wgrać korepetytora

Droga pierwsza to Claude Code. Katalog skila kopiujesz do ~/.claude/skills/ w katalogu domowym, jeśli chcesz mieć korepetytora we wszystkich projektach na maszynie, albo do .claude/skills/ w konkretnym repozytorium, gdy ma go dostać cały zespół przez gita. Po wgraniu wystarczy napisać „teach me podstawy SQL”: według pliku pierwsze pytania diagnozy przyjdą zanim pojawi się jakikolwiek wykład. W aplikacji Claude umiejętności wgrywa się w sekcji Customize > Skills jako plik zip, zgodnie z pomocą Anthropicu z października 2026. Mechanizm skilów, trzy poziomy ładowania i różnice między platformami opisałem osobno w tekście o Claude Skills, są tam też szczegóły konfiguracji terminala i przepis na własną umiejętność.

Droga druga nie wymaga żadnego agenta kodującego. README przewiduje wprost wariant ze zwykłym chatbotem: treść SKILL.md wklejasz w czat albo jako instrukcję systemową i prosisz o naukę. Skil to czysty markdown bez zależności od API Anthropicu, więc ta ścieżka działa w ChatGPT, Gemini i innych modelach. Plik wymienia frazy wywołujące po angielsku: teach me, tutor me, quiz me, drill me i help me master. Po wgraniu do Claude Code umiejętność może też włączyć się sama, gdy opis twojego zadania trafi w opis skila, choć jeden z komentujących na HN przyznał wprost, że woli wołanie ręczne, bo automatyczne uruchamianie bywa niechciane.

Co mówią użytkownicy

Najbardziej konkretny głos pozytywny pochodzi od użytkownika, który testował skil około tygodnia z modelem Opus 5.5. Jego zdaniem skil „stops the model from the usual handholding”, czyli zatrzymuje model przed zwykłym trzymaniem za rękę. W tym samym komentarzu dopisał jednak zastrzeżenie: „most of the effect can be replicated with this line: 'When the user is wrong, do not give the answer. Ask a narrower question that exposes the contradiction in their reasoning.’” Większość efektu dałoby się odtworzyć jedną linijką: gdy użytkownik się myli, nie podawaj odpowiedzi, zadaj węższe pytanie, które ujawnia sprzeczność.

Reszta wątku jest mniej uprzejma. Jeden z komentujących porównał skil do „slop z konsultingu AI sprzed roku”, inny stwierdził, że tutorial z zadaniami wygenerowany jednym strzałem, bez żadnego skila, wystarczył mu, żeby wreszcie posunąć się w nauce Lean. Trzeci podsumował cały format zdaniem „Every single skill I see just strikes me as a prompt”: każdy widziany przeze mnie skil to dla mnie po prostu prompt. Sporo osób pytało z niedowierzaniem, czemu repozytorium ma tysiące gwiazdek i setki forków; odpowiedzi z wątku były dwie. Część ludzi używa forków jak zakładek, a reszta klika „bo to Jane Street”.

Sprawa nowości rozstrzygnęła się szybko. Wyszukiwarka GitHuba zwraca 92 repozytoria dla frazy „socratic tutor skill”, jeden z użytkowników wskazał wcześniejszy projekt bevibing/socrates-skill, a inny ujawnił, że własnego „korepetytora sokratejskiego” zbudował już w grudniu 2024. Metoda jest starsza od dwudziestu trzech wieków, więc zbieżność pomysłów nikogo nie powinna dziwić; ciekawsze jest przekład jej reguł na instrukcje, których model nie potrafi wymyśleć przy zwykłym „naucz mnie SQL”. Najciekawsza okazała się dyskusja edukacyjna, która wyrosła obok. Część komentujących przestrzegała, że model myślący za ucznia osłabia umiejętność myślenia, a jeden z nich porównał to do motocykla zaparkowanego przy każdym torze do biegania: wygląda, że zrobiłeś więcej wysiłku, ale nie jesteś od tego lepszy. Kontra była praktyczna: eksperta z każdej dziedziny na żądanie i tak nie masz, więc sokratejski korepetytor bije nic.

Jane Street publikuje też po stronie własnych procesów. Dwa dni przed repozytorium, 2 listopada, firma wyjaśniła na blogu, że rekrutacja inżynierska zmienia się „a little”, bo generowanie kodu stało się tanie i większą wagę biorą inne umiejętności; większość inżynierów używa LLM-ów codziennie, także poza pisaniem kodu. Skil korepetytora wpisuje się w ten obraz: fundusz, który żyje z jakości myślenia swoich ludzi, najpierw zmienił rekrutację, a teraz wypuścił na zewnątrz narzędzie do samego myślenia.

Korepetytor AI po polsku

Instrukcja skila jest po angielsku, ale żadna reguła nie wymusza angielskiego w odpowiedziach: o języku lekcji decyduje model i to, w którym języku zaczniesz rozmowę. Sam nie przetestowałem nauki po polsku, więc traktuj to jako mechanikę, nie pomiar. Koszt składa się z dwóch części. Skil jest darmowy na licencji MIT, a płacisz tylko za dostęp do modelu: w aplikacji Claude albo w Claude Code oznacza to subskrypcję, której widełki opisuje tekst o cenach Claude, w dowolnym darmowym chatbocie wystarczy zwykłe konto, choć limity kont darmowych przy długich sesjach nauki kończą się szybko.

Zainteresowanie widać w polskim autocomplecie Google. Fraza „korepetytor ai” ma dziewięć żywych wariantów, w tym „korepetytor ai od google”, „korepetytor ai gemini” i „korepetytor ai matematyka”, obok „chatgpt korepetytor” i rodziny „ai tutor”. Ludzie szukają korepetytora w narzędziach, które już mają, nie w nowym serwisie edukacyjnym, a skil Jane Street pasuje do tej intencji najprościej z możliwych: bez rejestracji w kolejnym produkcie, z plikiem, który przeczytasz od deski do deski w pięć minut. Polskie media o repozytorium milczą, w angielskich znalazłem dwie notki, więc temat jest jeszcze wolny. Kontekst szkolny, czyli AI w codziennej pracy nauczyciela i ucznia, opisałem osobno w tekście o AI w szkole.

Najczęstsze pytania

Claude skills co to?

Katalog z plikiem SKILL.md: instrukcjami, skryptami i zasobami, które model ładuje dopiero, gdy zadanie tego wymaga. Od 18 grudnia 2025 to otwarty standard Agent Skills, działający w aplikacji Claude, w Claude Code i w API. Cały mechanizm opisuje osobny tekst o Claude Skills.

Korepetytor ai za darmo?

Sam skil tak: licencja MIT, zero opłat. Płacisz tylko za dostęp do modelu, na którym korepetytor pracuje, na przykład subskrypcję Claude albo darmowe limity innego chatbota. Przy długich sesjach nauki limit darmowego konta zużywa się szybko, bo każde pytanie i odpowiedź zostają w kontekście rozmowy.

Chatgpt korepetytor?

Wg README repozytorium tak: treść SKILL.md wklejasz do czatu albo do pola instrukcji systemowej, jeśli chatbot taką ma, i prosisz o naukę konkretnego tematu. Skil to czysty markdown bez zależności od infrastruktury Anthropicu. Różnica polega na tym, że w Claude Code plik instaluje się raz i włącza sam, a w ChatGPT wklejasz go przy każdej sesji.

Korepetytor ai matematyka?

Temat może być dowolny, bo skil sam rozbija go na 4 do 10 subskili i prowadzi pętlę pytań do poziomu docelowego. Matematyka pasuje do tej mechaniki z natury: przewidywanie wyniku, wyjaśnianie dlaczego i znajdowanie wady w przekonującym błędzie to dokładnie te typy zadań, których skil wymaga od modelu. Forma ćwiczeń zależy od tematu i od narzędzi dostępnych w danym agencie.

Ai tutor opinie?

Mieszane, z przewagą ciekawości. Najbardziej konkretna opinia z Hacker News pochodzi od osoby po tygodniu używania z Opus 5.5: skil kończy typowe „trzymanie za rękę”, choć większość efektu da się, jej zdaniem, odtworzyć jedną linijką instrukcji. Krytycy wskazują, że podobnych skilów jest na GitHubie dziesiątki, a gwiazdki spływają głównie od nazwy funduszu.

Źródła

Powiązane artykuły